این مطلب را برای دوستانتان هم ارسال کنید :



کارهایی که نمی خواهیم اما انجام می دهیم


زمان تقریبی مطالعه 6دقیقه
اعمال انسان براساس الگوهای ذهنی اوست. الگوهای ذهنی ریشه هایی عمیق در ناخودآگاه دارد. اغلب افراد نیز اصلاً به برخی از الگوهای ذهنی شان پی نمی برند. یکی از ویژگی های الگوهای ذهنی این است که سریع شکل می گیرد اما دیر از بین می رود.
شناخت و آگاهی به انسان کمک می کند تا متوجه شود ریشه ی بسیاری از مشکلات او در الگوها و چارچوب های ذهنی اش است، و اگر بتواند دست به تغییر این الگوها بزند درحقیقت می تواند خودش را از فلاکت و بدبختی نجات دهد.
بیش تر ما دوران کودکی را با احساساتی تکه تکه شده از بار گناه پشت سر می گذاریم و همواره کوله_باری از خشم و ترس و اضطراب را با خود این طرف و آن طرف می کشیم.
«بکن و نکن ها، برو و نروها، بشین و ساکت شوها، مواظب باش ها، بپا جلوی دیگران آبروت نرها، لولو میاد می خوردت ها»، و امثالهم حاصل دوران کودکی است که الگوهای ذهنی یا بهتر بگوییم چارچوب_های ذهنی ما را شکل می دهند.
بیش تر ما در چارچوب های ذهنی دوران کودکی خود اسیر شده و نمی دانیم چه طور خود را از آن برهانیم. یعنی همان سرزنش هایی که از محیط پیرامون (پدر و مادر و...) به ما وارد می شد، حال ناخواسته خودمان به خودمان وارد می سازیم و گره بر گره های کلاف درهم پیچیده ی ذهن مان می افزاییم.
 الگوی ذهنی همان چارچوبی است که افکار انسان را محدود می کند. برای آن که ادراک و خلاقیت به خارج از این چارچوب راه پیدا کند، باید راهی را برای تغییر این الگوهای ذهنی پیدا نمود. 
انسان به چیزی توجه می کند که برایش مهم و ارزشمند است. ممکن است چیزهایی را ببینیم و به یاد بیاوریم که برای دیگران مهم نباشد. اگر از پشت عینکی قرمز به جهان نگاه کنیم. احتمالاً هرچیزی که می بینیم، ته مایه ای از رنگ قرمز دارد. 
هیچ چیزی ارزشش به اندازه یک ذهن باز نیست
تغییر الگوهای ذهنی
برای موفقیت در زندگی به یک تغییر و ارتقاء ذهنی نیاز داریم. بعضی از تغییرات چهارچوب های ذهنی بدون تلاش و توجه ما اتفاق می افتد؛ مانند زمانی که از یک مقطع تحصیلی به مقطع بعدی می رویم، یا در یک رشته ی ورزشی مهارت پیدا می کنیم، یا زمانی که وارد دنیای تجارت می شویم مسلما یک تاجر نمی تواند مثل یک محصل فکر کند.
 برای این که دغدغه های ذهنی و اهداف متفاوتی را دنبال کند و به همین ترتیب بسیاری از تغییرات چهارچوب های ذهنی به صورت خودکار در زندگی روزمره، به مرور زمان ایجاد می شود. 
اما گاهی باید خودمان چهارچوب ها را تغییر دهیم. مثل زمانی که می خواهیم تصمیم گیری کنیم که آیا راهی را که اکثر مردم می روند دنبال کنیم یا راه جدیدی انتخاب کنیم. ازاین رو اگر می خواهیم مرد یا زن موفقی باشیم، متفاوت از سطح عادی جامعه قبل از هر چیز به چهارچوب ذهنی جدید نیاز داریم.
تغییر و گسترش چهارچوب های ذهنی یک پیش شرط اولیه دارد. ذهن مانند یک دفترچه پر از صفحات پر و خالی است، که هر روز خاطرات، ادراکات، احساسات و تصمیمات خود را در آن می نویسیم و تصمیمات جدید خود را براساس آن چه که قبلا در این دفترچه نوشته ایم؛ می گیریم.
برای تغییر قطعا به یک صفحه خالی از یک دفترچه ذهنی نیاز داریم تا اطلاعات جدید چهارچوب ذهنی جدید و دستورالعمل های عملی چهارچوب ذهنی جدید را در آن یادداشت کنیم و سپس می توانیم براساس این چهارچوب تازه تصمیمات جدی بگیریم و متفاوت از گذشته عمل کنیم. نکته این است؛ هر چیزی که تا امروز دراین دفترچه نوشته شده برای ما صحیح است؛ چون براساس آن نوشته ها سال ها زندگی کرده ایم.
بشر می‌تواند با اصلاح ذهن خود زندگی‌اش را تغییر دهد
 قطعا تغییر یک شبه و با خواندن چند مقاله و شنیدن یک سخنرانی رخ نمی دهد. تغییر احتیاج به زمان، حوصله، پشتکار، تمرین و مربی دارد. شبیه یاد گرفتن یک مهارت ورزشی (مثلا کاراته).
 ساده ترین دستور این است که همان طور که هر غذایی را نمی خوریم، چون ممکن است مریض شویم، پس به هر چیزی هم نباید فکر کنیم، چون اسباب افسردگی ما را فراهم می کند. 
 دردنيا هيچ چيز به خودي خود داراي معني نيست، بلکه احساسات، رفتار و واکنش هاي ما نسبت به هرچيز، بستگي به نحوه ی ادراک و تصور ما از آن دارد. هر علامت حسي فقط در زمينه و چهارچوب خاصي درک مي شود و معني پيدا مي کند. 
 ما وقايع را برحسب تجربيات قبلي خود تفسير مي کنيم. در بسياري از اوقات، اگر اين چهارچوب هاي عادتي را کنار بگذاريم، متوجه شيوه هاي تازه تري براي زندگي خود مي شويم. بايد به اين نکته توجه کنيم که ادراکات و تصورات، اموري اکتسابي هستند. 
 يعني اگر چيزي را نامطلوب و زيان بخش مي دانيم در اثر پيام هایي است که پیش نویس های ذهن تولید می کند، حالاتي در ما ايجاد مي شود که آن ها را واقعي مي انگاريم. اگر چهارچوب هاي ذهني خود را تغییر و از زاويه ی ديگري به موضوع نگاه کنيم، مي توانيم عکس العمل ديگري داشته باشيم. مي توان تصورات و ادراکات را تغيير داد و درنتیجه روحيات و رفتار را هم عوض نمود. موضوع بازسازي چهارچوب هاي ذهني جز اين نيست.
کودکان از بدو تولد به کمک فعالیت های خود ، بازی و... بر اثر کنش و واکنش متقابل با محیط؛ الگوهایی ذهنی یا ساختارهای شناختی منحصر به خودشان تشکیل می دهند. این الگوهای ذهنی به او اجازه می دهد که با محیط سازگار شود. ازاین رو کودک به کمک تجاربی که کسب می کند، درباره ی دنیا، روابط، آدم ها و... ممکن است نظریه هایی بسازد یا در آن ها تجدید نظر کند. انسان به این شکل تجارب، خاطرات، وقایع و چارچوب ذهنی اش را به دست می آورد، و براساس آن ها (در آن چارچوب) اطلاعات جدید را تفسیر و حل می کند. 
پس چارچوب ذهنی حاصل مجموعه ای از خاطرات، هیجان ها، احساسات عینی و شناخت مثبت یا نفی است که بر محور درون مایه ها و تجارب شهودی دوران کودکی نظیر؛ رهاشدگی، بدرفتاری، غفلت، طرد، بی مهری، خشونت، ناکامی، سرزنش، یا تایید، محبت، توجه، امید، نوازش، خوش بینی و... می باشد.
بیولوژی چارچوب ذهنی را می توان این گونه بیان کرد؛ وقتی فرد با محرک هایی روبه روی می شود که یادآور وقایع دوران کودکی او هستند و در شکل گیری الگوها و چارچوب ذهنی نقش داشته اند، هیجان ها و احساسات جسمی همراه با آن وقایع به طور ناخودآگاه فعال می شوند . درواقع پیش نویس های ذهنی، مرکز ثقل چارچوب های ذهن هستند.
چارچوب های ذهنی انسان در یک فرایند طولانی قابل تغییراند، نمی توان انتظار داشت بعد از یک شب، یک هفته، رفتار یا نوع نگاه مان متحول شود. تغییر عادت های ما نیازمند دگرگونی های دیگری است.
 

این مطلب را برای دوستانتان هم ارسال کنید :



اعمال انسان براساس الگوهای ذهنی اوست. الگوهای ذهنی ریشه هایی عمیق در ناخودآگاه دارد. اغلب افراد نیز اصلاً به برخی از الگوهای ذهنی شان پی نمی برند. یکی از ویژگی های الگوهای ذهنی ا